نخستين واحد نيروگاهي MGT-40 با قابليت استفاده از سوخت مايع در تاريخ 30 ارديبهشت ماه 1405 در محل مجتمع ذوب مس خاتونآباد در مدار بهرهبرداري قرار گرفت.
بهرهگيري از سوخت مايع در اين واحد با هدف ارتقاء پايداري عملياتي و تضمين استمرار توليد انرژي در شرايط محدوديت هاي تامين گاز طبيعي طراحي شده است. قابليت استفاده از سوخت مايع در توربين MGT-40 يك مزيت راهبردي در تداوم توليد برق در صنايع بزرگ محسوب ميشود؛ زيرا در دورههاي افت فشار يا محدوديت تامين گاز طبيعي، امكان تداوم بهرهبرداري و جلوگيري از توقفهاي ناخواسته را فراهم ميسازد. اين انعطافپذيري در سبد سوخت، ريسكهاي عملياتي ناشي از نوسانات شبكه انتقال گاز را كاهش داده و تابآوري تامين انرژي در واحدهاي صنعتي را ممكن مينمايد.
علاوه بر اين بهرهگيري از سوخت مايع ميتواند پشتيبان مطمئني براي مديريت بار و تامين برق پايدار در ساعات اوج مصرف باشد و به برنامهريزي بهره برداري كمك نمايد؛ به ويژه در مجتمعهايي كه توقف توليد توان الكتريكي ممكن است به اختلال فزاينده در توليد محصول منجر توليد شود.